Bazen, bazı insanları anlatmaya kelimelerim yetmiyor.
Sanki tüm kelimeler anlamsız, nasıl anlatsam içimdekileri bilemiyorum. Boğazım düğüm düğüm. Konuşamıyorum ve yine susuyorum.
Bazense milyonlarca kelime dökülüyor dudaklarımın arasından…
bir fotoğraf, bir anı, bir an, seni sonsuz kılıyor.
Nasıl bir insan bu kadar iz bırakabilir, nasıl kalbi bu kadar büyük, bu kadar güzel olabilir?
Hiç düşünmedin dimi amca
sen sadece kendin oldun,
Ölçmedin,
Tartmadın,
Kendin oldun sadece
‘Çocuk’ oldun belki de
İçinde hiç büyütmediğini çocukla bizimle konuştun
Belki de bu yüzdendi çocukla çocuk olman.
Ah amcam
Pamuk ellerini öpüp koklayasım var
Sana söylemek istediğim içimde büyüyen kocaman bir özlem var
Kızamıyorum bile sana, neden gittin diye
Belki senin de özlediklerin var
Ah benim yüreği gül bahçesi, yüzü günebakanım
İyi ki benim amcamsın, seni çok seviyorum
Özlemle anıyorum
En Kıymetlimiz, En Değerlimiz
Bize hep doğruyu, güzeli öğrettin
Bu yüzden her anımız her dakikamız da kalbin gibi tertemiz geçti
Aklıma her düştüğün an yüzümde bir gülümseme ve içimde bir huzur nüksediyor
İyi ki Vardın İyi ki Bizimleydin Seni Her Zaman Çok Seveceğiz.
ÇOCUKLUĞUM GENÇLİĞİM
EN GÜZEL ANILARIM
BENİ BEN YAPAN
VARLIĞIN LA ONUR DUYDUĞUM
CAN PARÇAM DEĞERLİM
IŞIKLAR İÇİNDE UYU
Seni sevmekle başlar her şey
Bir sabah bir yaprağa düşersin çiğ tanem
Ege nin mevsimi değişir sen olur
Sımsıcak dokunur tenime rüzgarın
İzmir değişir,imbatın kokusu sen olur..
Kordona düşer o sıcak gülüşün
Alsancağın adı değişir sen olur..
Kemeraltı na öpüşün..
Bostanlı ya bakışın düşer
İzmirin adı değişir heryer sen olur…
Sen heryer olursun ömrüm için
Gözlerimde ferim
Dudaklarımda nefesim
Bir ömür her şeyim